Müəllif : Esmira Sərdarlı
Uzaq tropik meşələrdən birində iki tukan yaşayırdı. Onlar hər gün eyni budaqlarda otursalar da, heç vaxt sözlə danışmazdılar. Onların söhbəti baxışlarında, rənglərində və sakitliyində gizlənirdi.
Bir gün meşəyə güclü fırtına yaxınlaşdı. Quşlar qorxu içində yuvalarına çəkildi. Amma bu iki tukan biri-birindən ayrılmadı. Onlar sakitcə yanaşı dayanıb fırtınanın keçəcəyinə inandılar.
Səhər günəş yenidən doğanda meşə əvvəlkindən də gözəl görünürdü. Tukanlar başa düşdülər ki, əsl dostluq çox danışmaqla deyil, çətin günlərdə bir-birinin yanında olmaqla ölçülür.
O gündən sonra meşədə yaşayan bütün canlılar bu iki tukanı görəndə ümid və sədaqəti xatırlayırdılar. Onların səssiz baxışları hər kəsə bir mesaj verirdi:
"Əsl bağlar sözlə deyil, qəlblə qurulur."
Modal body text goes here.
