Səssiz Harmoniya

Hərdən elə bir an gəlir ki, insan içindəki səs-küyü susdurub sadəcə var olduğunu hiss etmək istəyir. Bu rəsm məhz həmin o sükut anının təsviridir. Mərkəzdəki qadın obrazı sanki dünyaya arxa çevirərək öz daxili dünyasının, ruhunun axınına buraxıb özünü. Ətrafındakı o yumşaq, dolanbac xətlər və torpaq tonları insana doğma bir hüzur verir; sanki təbiətin özü gəlib onu qucaqlayıb. Fona diqqətlə baxanda görünən o sirli, qədim naxışlar isə bizə kim olduğumuzu, haradan gəldiyimizi xatırladır. "Səssiz Harmoniya" mənim üçün sadəcə bir rəsm deyil, ruhun rahatlıq tapdığı, kainatla bütövləşdiyi o gizli guşədir.